Over passie, verbinding en Duitse Pünktlichkeit.
Al jaren stond een bezoek aan het Esel- und Mulitreffen op onze wensenlijst. Deze zomer was het eindelijk zover. Wat we daar meemaakten, deel ik graag met jullie: van een dag vol lang oren tot inspiratie voor mijn werk met ezels en muildieren in Nederland en België.
Een wens die eindelijk uitkwam
Soms heb je van die dingen die al jaren op je verlanglijst staan. Dingen waar je steeds over zegt: “Ooit…..”, maar waar het dan nooit van komt. Nou, deze zomer was het eindelijk zover: een bezoek aan het Esel- und Mulitreffen in Duitsland! Samen met muildierliefhebber Gabina stapte ik op 16 augustus jl. in de auto. Klaar voor een flink aantal kilometers richting Duitsland.
Interessengemeinschaft für Esel- und Mulifreunde Deutschland (IGEM)
Esel- und Mulitreffen wordt ieder jaar georganiseerd door onze Duitse ezelvrienden van de Interessengemeinschaft für Esel- und Mulifreunde Deutschland (IGEM). Een vereniging met zo’n 1400 leden en een passie voor 4000 ezels en muildieren. Wat wij niet wisten: elk jaar wordt het evenement in een andere regio van Duitsland georganiseerd. Dit jaar, de 35e editie, vond dit evenement plaats in Bad Honnef, net onder Bonn.
Als een evenement al 35 keer is georganiseerd, dan moet dat wel écht iets zijn, toch? De route voerde ons door een prachtig groen landschap — heuvels, bossen, bijna sprookjesachtig. En toen ineens, na een bocht, kwamen we aan op wat ik gerust een paradijs mag noemen: een groot terrein, overal ezels, overal muilen. Zelfs de parkeerplaats ademde die typische, relaxte sfeer. Auto’s naast weitjes met ezels, hier en daar een camper. Onze eerste gedachte: “Als dit de start is, kan de dag alleen maar geweldig worden.”
Duitse Pünktlichkeit in de praktijk
En ja hoor, die Duitse Pünktlichkeit waar iedereen het altijd over heeft? Helemaal waar. Alles was perfect geregeld: bordjes voor de toiletten, een duidelijk informatiepunt, netjes aangegeven routes naar de ring en zeker niet onbelangrijk de stands en kraampjes. En dat allemaal op een leuke, informele manier.
De piste was indrukwekkend: een hindernisparcours, een dressuurring, en genoeg plek voor publiek. We schatten dat er op het drukste moment minimaal 250 bezoekers waren, misschien zelfs veel meer. Zelfs de Duitse televisie was aanwezig met een complete cameracrew.
Ontmoetingen op het Esel- und Mulitreffen
We waren natuurlijk ruim op tijd, dus eerst rustig rondkijken en uiteraard een beetje shoppen. Een kraampje met koffie en cake, later op de dag een ijscokar en een friet- en broodjeskraam. Je snapt: ook voor de innerlijke mens was goed gezorgd.
Al snel raakten we aan de praat bij de stand van Noteselhilfe, een non-profit die ezels en muilen in nood helpt. En die taalbarrière waar we een beetje bang voor waren? Nou, die bleek nauwelijks te bestaan. Met een mix van Duits, Engels en wat handgebaren hadden we de leukste gesprekken. En natuurlijk ging er meteen een mooie tas mee naar huis — voor het goede doel.
Het aanbod aan stands was groot. Een tweedehands shop, een dierenfysiotherapeut ook voor ezels en veel meer. Judith Schmidt, bekend van het boek ‘De opvoeding van de ezel’, demonstreerde ons de vliegenbroeken van Randoline. Voor we het wisten, stonden we weer bij een volgende kraam. En toen ineens, midden in die Duitse gezelligheid, hoorden we: “Hé, jou kennen wij!” Bleek dat er nóg meer Nederlanders aanwezig waren. Twee oud bekenden van Stichting vrienden van de Ezel met hun gigantische kraam vol ezelspullen. Ezelliefde kent echt geen grenzen.
Een gevarieerd programma vol ezelactiviteiten
Het programma was een feestje. Van dressuurproeven aan de hand tot een rassendefilé, van een uitdagend obstakelparcours tot een ezelbuffet, en tussendoor interessante voordrachten. Alles werd soepel en leuk aan elkaar gepraat door een enthousiaste presentator, met hier en daar wat uitleg van de jury en de deelnemers.
IGEM: warm welkom en inspirerende afsluiting
Aan het eind van de dag sloten we af bij de stand van IGEM. Daar werden we opnieuw superhartelijk ontvangen. Met wat hulpmiddelen en geduldige uitleg werd zelfs de taalbarrière een klein feestje. En als bekapper in opleiding kon ik natuurlijk het boek Esel und Mulihufe van Thekla Friederich niet laten liggen. Boek in de tas, een lidmaatschapsformulier mee, en natuurlijk een welgemeend groot compliment voor de fantastische organisatie.
Inspiratie voor mijn werk als ezelbekapper
Wat ik vooral meeneem van deze dag, is hoe betrokken de Duitse eigenaren zijn bij de verzorging en het welzijn van hun dieren. Je voelt de passie in elk gesprek. Als ezelbekapper-in-opleiding inspireert dat mij enorm: ik wil niet alleen hoeven bekappen, maar ook eigenaren nog bewuster maken van het belang van goede verzorging en training. En misschien nog wel het mooiste? Het gevoel van verbinding ongeacht de taal die je spreekt. Over de grens kijken geeft je zoveel nieuwe inzichten en ideeën. De motivatie om mijn werk met nóg meer toewijding te doen, kennis te delen binnen de Ezellogica Community en verbinding onder ezelliefhebbers te vergroten.
Waar dit evenement volgend jaar wordt gehouden? Dat weten we nog niet. Maar één ding is zeker: wij gaan in de toekomst zeker nog een keer.
