Obstakeltraining met ezels: positieve of negatieve bekrachtiging? Deel 4.

Na deel 1 t/m 3 zijn we nu aangekomen bij deel 4. Dit deel is ook het laatste deel van deze serie blogs over mijn afstudeeropdracht In dit deel komen de belangrijkste conclusies en discussiepunten aanbod en een take home message.

Obstakeltraining met ezels: positieve of negatieve bekrachtiging?
Het doel van het onderzoek was om ezels, door middel van positieve bekrachtiging (PB) of negatieve bekrachtiging (NB), over een vreemd obstakel te laten lopen. De hypothese was dat ezels door middel van positieve bekrachtiging eerder het doel zouden bereiken en daarbij minder stress gerelateerde gedragingen zouden vertonen dan ezels door middel van negatieve bekrachtiging.

Conclusie
In de groep PB hebben 5 van de 7 ezels het doel bereikt in 3 sessies (= 3x 10 minuten) en in de groep NB hebben 6 van de 7 ezels het doel bereikt in 3 sessies. Leuk om te weten is dat de ezel uit de groep NB die het doel niet bereikt had met clicker en target wel over het obstakel is gelopen.

In de groep PB hebben minder ezels het doel in 3 sessies bereik dan de ezels in groep NB. Tijdens het bekijken van de video opnames is te zien dat over het algemeen het volgen/aanraken van de target buiten het bereik van het obstakel makkelijker/sneller gaat dan wanneer de target bij/boven het obstakel is. Mogelijke verklaringen hiervoor zijn:
– De motivatie voor de primaire bekrachtiger (wortels+brokjes) is niet voldoende om de target over het obstakel te volgen.
– De drempel om over het obstakel te lopen is te groot.
– Bij de introductie van het obstakel had een continu beloningsschema (na iedere click wortels+brokjes) gehanteerd moeten worden in plaats van een variabel beloningsschema (niet na iedere click wortels+brokjes).
– Voor dit onderzoek is maximaal 3×10 minuten als doelstelling genomen. Het kan ook zijn dat met meer tijd alle ezels het doel hadden bereikt (zowel met positieve als negatieve bekrachtiging).

De gemiddelde tijd, van de ezels die het doel van het onderzoek hebben bereikt, is bij de groep PB korter dan bij de groep NB. De ezels uit de groep PB die het doel bereikt hebben, hebben dit doel sneller bereikt dan de ezels uit de groep NB onder andere omdat zij minder vaak over de zijkant van het obstakel zijn gelopen.

Conclusie stress gerelateerde gedragingen
Ezels uit de groep PB hebben minder stress gerelateerde gedragingen vertoond dan de ezels uit de groep NB. Daarbij hebben de ezels uit de groep PB veel meer exploratie en trail and error gedragingen vertoond. Meer informatie en details zijn na te lezen in deel 3.

Tijdens het onderzoek heb ik de ezels van stal of uit de wei gehaald om in de paddock te beginnen met de sessies van het onderzoek. Daarbij is waargenomen dat een aantal ezels in de loop van het onderzoek moeilijker te pakken waren of moeilijker mee liepen naar de paddock met behulp van een halster en halstertouw. Deze bevindingen geven in mijn ogen aan hoe belangrijk het is om nooit specifiek naar één moment te kijken of één bepaald gedrag maar ook naar de situatie en het gedrag daar om heen.

Take home message
Persoonlijk wil ik zeker niet de indruk geven dat clicker-/targettraining zomaar een quick fix oplossing is voor alles. Maar als clickertraining juist wordt toegepast heeft het voor mij sowieso in nieuwe of spannende situaties of bij bange/angstige dieren zeker de voorkeur ten opzichte van werken met druk (negatieve bekrachtiging). Een win-win situatie. Je zult zien dat het trainen met ezels zoveel leuker wordt en het imago probleem van de ezel zo helemaal gedag gezegd kan worden!

Facebook
YOUTUBE
LinkedIn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *