Ezelgedrag; geen paard met lange oren!

Ezels worden vaak gezien als paarden met lange oren. Genetisch zijn er inderdaad overeenkomsten, beide behoren tot de familie paardachtigen. Maar tussen ezels en paarden zijn er ook een aantal belangrijke verschillen. Lees in deze blog meer over het gedrag van ezels en het verschil met paarden.

Vluchten of verdedigen?
Ezels en paarden zijn beide vluchtdieren echter is bij ezels het instinct om zich te verdedigen sterker ontwikkeld. In het wild leven ezels soms in kleine groepen. De ecologische omstandigheden spelen hierin een belangrijke rol. In deze kleinere samenstellingen heeft de ezel geleerd dat verdedigen effectiever kan zijn dan vluchten. Een ezel is van nature meer geneigd om te stoppen, het gevaar in te schatten en vervolgens te kiezen voor vluchten of verdedigen. Ezels zijn in vergelijking met paarden ook meer gericht op het verdedigen van een territorium.

Reactie op pijn en prikkels
Een ander belangrijk verschil tussen ezels en paarden is de reactie op pijn en/of prikkels. Ezels worden vaker omschreven als stoïcijns en laten in vergelijking met paarden minder snel tot geen ongemak of pijn zien. Redenen hiervoor kunnen een hogere tolerantiedrempel zijn of het vermogen van de mens om ongemak en of pijn te herkennen. Kleine en subtiele gedragsveranderingen, bij ongemak en pijn, kunnen bij ezels wijzen op een probleem dat ernstiger of chronischer is op het moment van ontdekken in vergelijking met paarden.

Ezels laten in nieuwe of beangstigende situaties minder snel en minder duidelijk spanning of angst zien dan paarden in een vergelijkbare situatie. Een paard zal zich “groot” maken, opengesperde ogen, verwijde neusgaten en een poging doen om te vluchten. Een ezel zal stil gaan staan, het hoofd opheffen en de ogen een beetje vergroten. 

Bron: Dierengeneeskundig Memorandum; De ezel, net even anders / The professional handbook of the donkey

Facebook
YOUTUBE
LinkedIn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *